Rozdział 9 ,, Siostra?!,,

Następnego dnia była niedziela. W przeciwieństwie do wczoraj, nastawiłam sobie budzik na 7.00 poleciałam się ubrać w to:

I usiadłam przy biurku, patrząc się w telefon. Zadzwonić do Nialla i wybaczyć? Czy sprawić by Harry był dla mnie ważniejszy....?

Gapiłam się

Gapiłam

Gapiłam

Gapiłam.

Aż zaczął mnie boleć tyłek. W końcu zdecydowałam:

Wybaczam Niallowi.

Szybko wybrałam jego numer, żeby nie zmienić zdania.

Odebrał.

-Hallo?-ziewnął do słuchawki.

-Cześć Niallek-zaśmiałam się 

-Em?

-Tak! Wybaczam ci. To nieporozumienie.

-Ale co? Że się zakochałem? To coś złego?

-Mówiłam ci. Kocham Cię.

-Uch... Emma,nie mogę mieć z tobą żadnego kontaktu.

-Co? Czemu?

-Mary powiedziała że inaczej ze mną zerwie.

-CO?! Ty...TY! Jak ja mogłam się nie domyślić.....Dobrze, skoro ją wolisz WYPCHAJCIE SIĘ!

Takim miłym akcentem zakończyłam rozmowę.

 Niall mnie nie chce. 

Nie chce.

Rzuciłam się na łóżko i myślałam. Muszę być wredna i okropna. Harry został moim kołem ratunkowym. Muszę go wykorzystać albo bedzie ze mną źle. Muszę sprawić by mnie pokochał. Muszę sama się w nim zakochać.

Puk puk.

Podniosłam się leniwie z łóżka.

-Co?-zapytałam.

- Wszystko ok?-Jake.

-Nie do koń...Tak, tak idź się pobawić.-przypomniałam sobie że to mój mały brat, a nie koleżanka.

-No dobra-westchnął za drzwiami-Jak coś to mama cię woła, a za 10 minut śniadanie.

Odszedł.

Wzięłam telefon i pograłam w Angry Birdsy. Ta gra mnie zawsze uspokajała, ale tym razem nie pomogła.

W końcu, łaskawie zeszłam na dół.

Mama robiła naleśniki, a obok niej stała........Nie wierzę!..........CARRY! Moja siostra!

Carry miała 20 lat, męża ( byłego) i 3- letnią córeczkę. Normalnie biografia jak u 35-latki.

  W wieku 17 lat zaszła w ciąże ( o dziwo, planowaną!!!) i wyobrażała sobie cudowne życie u boku swojego chłopaka, Kevina Xina. Kevin, na początku fajny chłopak ( parę lat temu podobał mi się) miał podobne plany-zamierzali przenieść się do Nowego Jorku, skończyć studia ( tak, z dzieckiem) i założyć jeszcze większą rodzinę. Jednak Kevin, młody, fajny jak wspomniałam, i spragniony życia chłopak rzucił moją siostrę miesiąc po ślubie. Cham prawda? Nawet nie zawrócił sobie głowy rozwodem ani alimentami. Podobno wyprowadził się do Włoch z jakąś dziewczyną i prowadzą pizzerie. A Carry została sama, z małym dzieckiem, bez matury. Dają sobie radę ( jakaś Himanka) a ja uwielbiam moją siostrzenicę, Natalie. Widziałam ją 3 razy ale co tam.

Podbiegłam do siostry i przytuliłam.

-Carry! Kochana! Tęskniłam!

-Oj, Emm ja też!

-Co ty tu robisz??  Będziesz u nas mieszkać? 

-Nie, ale za miesiąc się przeprowadzamy do Kanady. Przez ten czas będziemy tu. 

-Super! Mam ci tyle do opowiedzenia!...Mamy dużo tematów. Bardzo.