Rozdział 22-,,Mam na ciebie haka,,

Emma's POV:

-Niall....co to było?-odsunęłam się od niego trochę.
-Nie wiem. Musiałem.
Popatrzył na mnie ze smutkiem w oczach i pogłaskał po głowie.
-Dopiero teraz widzę jak źle wybrałem. Emma kocham cię.
-CO?!!? Niall trochę za późno!-zdenerwowałam się. Jak ja byłam zakochana to mnie olał z góry na dół! Choć jeszcze coś do niego czuję....
-Dlaczego?? Czy nie tego chciałaś? Mogę zerwać z Mary nawet teraz.
-CHCIAŁAM. Zwróć uwagę na czas przeszły. Kocham Harry'ego. Przepraszam.-wyrwałam mu się i popędziłam drogą którą jechaliśmy . Wiedziałam że przystanek jest 5 km dalej, ale wolę jechać autobusem niż siedzieć obok Nialla, który znowu wywołuje u mnie papitulację serca.
-Kochasz Hazzę, Hazzę, Hazzę.....-mówiłam to w myślach całą drogę do domu.

No ciekawe co to będzie gdy Harry i Mary się dowiedzą? Dziewczyna się wkurzy że zaczyna przegrywać, a chłopak? Zwątpi w prawdziwą miłość i wierność....domyśli się początkowej intrygi.
A skąd się dowiedzą? Haha, ja ich chętnie poinformuje! Mam dowody....

Marlee's POV:

Postanowiłam pójść na kawę. Odprężę się. Może się uda.

 Gdy tylko weszłam do kawiarni od razu go zobaczyłam.

Brian McConery.
 

-Hej Lee! Dawno się nie widzieliśmy,prawda?-chłopak uśmiechnął się. Odwzajemniłam uśmiech.

W dawnych latach, gdy mieszkałam w Irlandii mieszkałam obok  niego. Zawsze mnie rozśmieszał-wystarczyła sama jego obecność, choć nie był jakimś wybrykiem natury-po prostu tak mam.

-Cześć! Co u ciebie? Przeprowadziłeś się do Londynu?-zapytałam zaintrygowana.
-Nie, tylko na tydzień przyjechałem. A u ciebie?
-Dobrze, oprócz tego że dziś zginęła moja przyjaciółka.-westchnęłam.
-Oj. Współczuję. Wiem jak to jest-stracić kogoś bliskiego.-poklepał mnie po ramieniu.
Rzeczywiście, wiedział. Jego brat Michael zginął w wypadku samochodowym.
Pokiwałam głową i zamówiłam  kawę. Maraton kofeiny czas zacząć!